Ga direct naar de hoofdinhoud

Met deze installatie wilde ik de vraag adresseren, waarom we zoveel in beeld willen vastleggen. Aanleiding waren de lege fotoboeken uit de nalatenschap van mijn familie. Het verwijderen van de foto;s was minder pijnlijk dan het weggooien van de albums zelf als object met sporen van herinneringen in de vorm van lijmresten, vergeelde schutbladen en plakhoekjes.

De installatie bestond uit 3 delen:

1. Don't fear to forget

De lege fotoalbums met een selectie van de pagina's aan de wand met detailopnames van foto's waarbij de zintuigen een rol spelen. Zoals een kriebeltrui, een schaduw op een warm balkon of het geluid van een zware lade die open getrokken wordt.

2. Dear to share

Uitnodiging aan de bezoekers om hun eigen zintuigelijke herinneringen te delen op de schutbladen uit de albums.

3. Lost memory-new image

Een uitvergrote dia uit de jaren '70 werd getoond, waarvan enkel de maker bekend van is: Tineke Treffers. De context, plaats en identiteit van de persoon op de foto zijn niet meer te achterhalen. De foto is echter zo'n krachtig beeld en qua compositie dusdanig sterk, dat het voorbij gaat aan de onbeantwoorde vragen over plaats en context maar een nieuw beeld ontstaat met een hernieuwde interpretatie.

Op de tentoonstelling die eind april 2026 in het Vrijpaleis in Amsterdam plaats vond, heb ik veel gesprekken met bezoekers gehad over zowel de zintuigelijke herinneringen als de lost memory-foto.

Hieronder foto's van de opstelling van de installatie en bijdrages van bezoekers.

Don't fear to forget: Opstelling lege fotoalbums

Detailopnames dia's.

Dear to share: Bezoekers delen hun zintuigelijke herinneringen.

Lost memory-new image